Χέννα κόκκινη 100 γρ

Η Χέννα ή Κύπρος (σύμφωνα με την ονομασία του φυτού στην Αίγυπτο του 1500π. Χ.) προέρχεται από το φυτό Lawsonia inermis, ένα θαμνώδες φυτό γηγενές της Αφρικής, της Δυτικής και Νότιας Ασίας, της Βόρειας Αυστραλασίας. Η χέννα αναπτύσσεται ιδανικά σε θερμοκρασίες 25-56οC, όπου μεγιστοποιείται και η χρωστική της ιδιότητα και σε πλέον κλειστούς (σχεδόν μαύρους) και έντονους τόνους έναντι των ελαφρύτερων κοκκινωπών αποχρώσεων που επιτυγχάνονται με λιγότερο πυκνά (σε χρωστική) προϊόντα χέννας. Η κοινή ονομασία χέννα προέρχεται από το αραβικό ḥinnā, ενώ η ονομασία Κύπρος θεωρείται μία από τις προτεινόμενες εκδοχές προέλευσης της ονομασίας της ομώνυμης νήσου. 
Η χρήση της χέννας για την παραδοσιακή τεχνική προσωρινού τατουάζ (τεχνική mehndi) αποτελεί μια παράδοση αιώνων για πολλούς πολιτισμούς όπως η Ινδία, το Πακιστάν και το Μαρόκο, ενώ οι αρχαιολογικές ενδείξεις ξεκινούν από την εποχή του χαλκού όπου η χρήση αφορούσε εκτός από το δέρμα και τη βαφή τόσο των μαλλιών και των νυχιών όσο και προϊόντων από δέρμα, μαλλί και μετάξι. Στην Αίγυπτο, μαρτυρίες για τη χρήση της χέννας ως βαφή μαλλιών και φαρμακευτικό βότανο (medicinal herb) σώζονται από το 16 αιώνα π.Χ. (Πάπυρος Ebers), ενώ στη Συρία από το 14ο αιώνα π.Χ. ακόμα. Στη Σαντορίνη (Θήρα) τα ευρήματα μαρτυρούν τη χρήση της χέννας πριν από τη θρυλική έκρηξη του ηφαιστείου της,  ενώ πολλά αγαλματίδια νεαρών γυναικών που σώζονται από διάφορες περιοχές της Μεσογείου (για την περίοδο 1500-500 π.Χ.), παριστάνονται με υπερυψωμένα χέρια και πάνω τους σχέδια ανάλογα με τεχνικές της χέννας. Σήμερα, με την ονομασία χέννα εννοούνται και κάποιες φυσικές βαφές όπως είναι η μαύρη και η ουδέτερη χέννα εντελώς διαφορετικής φυτικής προέλευσης (βοτανικά είδη indigofera και Cassia Obovata). 
Ως βαφή η χέννα αναμιγνύεται (κατά κανόνα σε μορφή ξηρής σκόνης), με ένα ήπιο (οργανικό) όξινο μέσο όπως χυμός λεμονιού ή το μαύρο τσάι σε αναλογία τέτοια ώστε να δημιουργηθεί μια πάστα με την υφή αλοιφής. Το προϊόν αφήνεται να σταθεί για 6-24 ώρες πριν να χρησιμοποιηθεί ώστε να απελευθερωθεί η 3-υδροξυ-1,4 ναφθοκινόνη (lawsone), η ουσία που ευθύνεται για τη χρωστική ιδιότητα του φυτού και η οποία δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες του δέρματος, για διάστημα μερικών ημερών έως και εβδομάδων ανάλογα με την ποιότητα της χέννας και του προϊόντος πάστας που παρασκευάζεται για το σκοπό αυτό. Η προσθήκη αιθέριου ελαίου με υψηλή περιεκτικότητα σε μονοτερπενικές αλκοόλες, όπως η λεβάντα, το τεϊόδεντρο και ο ευκάλυπτος βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα της βαφής. 
Η χρήση της χέννας ως φαρμακευτικό φυτό φέρει πάρα πολλές καταγραφές και εφαρμογές, ωστόσο εξωτερικές και όχι σε καταναλώσιμη ή πόσιμη μορφή. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον πώς η χρήση της χέννας υπήρξε αρχικώς και πρωτίστως ως «φυσικός κλιματισμός» για τους περιπλανώμενους της ερήμου, οι οποίοι πριν από την αναχώρηση για τις νομαδικές τους μετακινήσεις βύθιζαν τα πόδια τους σε μίγμα χέννας για να επωφεληθούν από τις πολύτιμες και ισχυρές ψυχραντικές της ιδιότητες. Επίσης σημαντικές είναι οι αιμοστατικές και καταπραϋντικές της επιδράσεις με εφαρμογές σε ανοιχτές πληγές, δερματικά εγκαύματα και εκζέματα (για ανακούφιση). Πιστεύεται μάλιστα, ότι οι καταπραϋντικές ιδιότητες της χέννας με τη μέθοδο mehndi μεταφέρονται μέσω των νευρικών απολήξεων της παλάμης για να επιδράσουν κατευναστικά στο κεντρικό νευρικό σύστημα του εγκεφάλου και να δημιουργήσουν ένα γενικευμένο αίσθημα ηρεμίας και χαλάρωσης. Στενά συγγενής είναι και η εφαρμογή κομπρέσας από μίγμα χέννας σε ξίδι για την ανακούφιση πονοκεφάλων. Λοιπές εφαρμογές περιλαμβάνουν τις εμπύρετες καταστάσεις, τον στομαχόπονο, τις μυκητιάσεις των ποδιών και την τριχόπτωση, σε μορφή κρέμας, μάσκας μαλλιών, κομπρέσας.