Πιπέρι μαύρο 100 γρ

Η πιπεριά ή πιπερόδεντρο – το επισήμως ονομαζόμενο πέπερι το μέλαν (Piper Nigrum) – είναι ένας   πολυετής αναρριχόμενος θάμνος των τροπικών χωρών. Οι σφαιρικοί καρποί του σε σχήμα τσαμπιού, είναι το πασίγνωστο μπαχαρικό με την καυστική και αρωματική γεύση που χρησιμοποιείται σήμερα σε κάθε μέρος της γης, τόσο για γαστρονομικούς όσο και για θεραπευτικούς σκοπούς. Από τους ημιώριμους αποξηραμένους καρπούς προκύπτει το μαύρο πιπέρι, ενώ από τους ώριμους καρπούς παρασκευάζεται το λευκό προϊόν. Αυτοφυές – αρχικά – φυτό της Ινδίας, το πιπέρι αποκαλείται ακόμα «βασιλιάς των μπαχαρικών» - ο κόκκος του αποτέλεσε για χιλιάδες χρόνια μέσο εμπορικών συναλλαγών μάλιστα υψηλότερης και σταθερότερης αξίας και από τον χρυσό ακόμη.  Στην Αρχαία Ελλάδα το πιπέρι αποτελούσε μέρος προσφορών στους θεούς, ενώ κατά το μεσαίωνα σε πολλές χώρες ο πλούτος ενός άντρα εκτιμούνταν σε κόκκους πιπεριού. Ποιος να φανταζόταν ότι μια καλή προίκα αποτελούνταν κάποτε από κόκκους πιπεριού προς ελπίδα ενός καλού γάμου, μια και οι ευγενείς νέοι παντρεύονταν συχνά γυναίκες κατώτερης τάξης χάριν ενός τέτοιου υπάρχοντος. Σήμερα το πιπέρι έχει – μαζί με το αλάτι – τη δική του θέση στην άκρη κάθε τραπεζιού και μια πρέζα πιπέρι προστίθεται σε κάθε σχεδόν παραδοσιακή και γκουρμέ συνταγή φαγητού ανά τον κόσμο. 
Το πιπέρι οφείλει την καυτερή γεύση του στην πιπερίνη, μια φαινολική ουσία που προσδίδει στον καρπό αυτό και πολλές από τις θεραπευτικές του ιδιότητες του μπαχαρικού. Η εν λόγω ουσία πιστεύεται ότι ενεργοποιεί νευρικά ερεθίσματα που αυξάνουν τις εκκρίσεις υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι, βελτιώνοντας και επιταχύνοντας τη λειτουργία της πέψης. Σε συνδυασμό με την ήπια βακτηριοκτόνο δράση του, το πιπέρι χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά στο παρελθόν ως χωνευτικό, άφυσο, υπακτικό, για την προστασία από την ανάπτυξη βακτηρίων του εντέρου, από διαταραχές όπως διάρροιες, δυσκοιλιότητα, μετεωρισμό, κωλικούς ενώ σε συνδυασμό με την αναλγητική του δράση αποτέλεσε αποτελεσματικό μέσο για την ανακούφιση και αντιμετώπιση πόνων των δοντιών και στοματικών μολύνσεων. Το πιπέρι διαθέτει επιπλέον εφιδρωτικές και διουρητικές ιδιότητες, προάγοντας – σε συνδυασμό με την αντιβακτηριακή του δράση - την αποτοξίνωση του οργανισμού. Επίσης εμφανίζει αντιοξειδωτικές και αντιδιαβητικές ιδιότητες ενώ πρόσφατα ανακαλύφθηκε η ιδιότητα του πιπεριού να εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των λιπωδών κυττάρων, ιδιότητα δυνητικά χρήσιμη στην πρόληψη διατροφικών διαταραχών όπως η παχυσαρκία. Στην αγιουρβεδική ιατρική το πιπέρι χορηγείται παραδοσιακά ως βοήθημα σε αναπνευστικές και καρδιακές παθήσεις, σε διαταραχές του ήπατος, του ουροποιητικού και αναπαραγωγικού συστήματος, προς ανακούφιση από το βήχα και από συμπτώματα του κρυώματος όπως ο πονόλαιμος. Στη σύγχρονη ιατρική το πιπέρι χρησιμοποιείται ως μέσο στερητικών συμπτωμάτων κατά την αποχή από το τσιγάρο, την αποθεραπεία και ανάνηψη μετά από εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες νευρολογικές διαταραχές όπως η επιληψία. 
Εξωτερικά το πιπέρι έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά (σε μορφή καταπλάσματος) για τη θεραπεία από την τριχόπτωση, την παράλυση, την αρθρίτιδα, τη νυκταλωπία (λευκό πιπέρι σε μίξη με μέλι).
Διατροφικά το πιπέρι παρουσιάζει πλούσια περιεκτικότητα σε βιταμίνες C και A, λυκοπένιο και ανόργανα άλατα όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρος. Στη γαστρονομία το πιπέρι έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά και ως συντηρητικό μέσο, γεγονός που αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην βακτηριοκτόνο και βακτηριοστατική δράση τόσο της πιπερίνης όσο και των λοιπών πολυφαινολικών ενώσεων περιεχόμενων στους κόκκους του.